Praktijk en theorie die gaan niet altijd samen

Pas geleden was ik op een verjaardag waar vijf ouderen waren. Van die vijf mensen droegen er vier eeen gehoorapparaat.
Het viel mij op omdat ik sinds kort ook bij het leger van slechthorende ouderen ben toegelaten/ toegetreden. Weliswaar ben ik aan één oor slechthorend, maar dan wel zo dat ik daar heel weinig meer mee kan horen.
Nu is slechthorendheid bij ouderen een algemeen verschijnsel, evenals minder gaan zien. (meer…)

10 Reacties

Je in de echt verbinden is een serieuze aangelegenheid

Het is alweer even geleden dat ik een blog schreef. Wellicht zullen mijn blogs wat minder frequent dan voorheen verschijnen maar ik hoop van tijd tot tijd iets te blijven schrijven.
Als je ouder wordt heb je overal meer tijd voor nodig. Alles gaat wat trager, en dan is de dag snel gevuld.
Maar vandaag weer eens een stukje over vroeger en nu.

Er wordt, lijkt mij, in het algemeen minder getrouwd dan vroeger. (meer…)

12 Reacties

Maar die tijd komt nooit weer

Vandaag zomaar een blogje over het leven van alledag.

Dat de meeste ouderen niet zijn opgegroeid met de computer en desondanks de vernieuwingen van dit tijdsgewricht oppikken is een prestatie. Ik denk dat het vooral de ouderen zelf zijn die weten hoeveel hoofdbrekens dit kost. Maar zij zijn het ook die weten dat het een goed gevoel geeft om min of meer mee te draaien in bet computergebeuren. (meer…)

15 Reacties

“Kiek, kiek daar loopt een kacheltje op d’n diek”

Een poosje geleden vroeg ik mij af wat mijn allereerste herinnering nu precies was. Er zijn mensen die het exact weten.
Ik heb er mijn hoofd over gebroken, maar de herinneringen buitelden over elkaar heen. En welke de eerste was?

Toen ik begon met bloggen heb ik veel verhalen  gepubliceerd over mijn eerste herinneringen. Het verhaal  “Gekleurde scherfjes” is in ieder geval wel een van mijn eerste herinneringen. Naar mijn idee was ik daar een jaar of zes en zie ik mezelf over ons tuinderserf lopen. (meer…)

16 Reacties

Mijn woondroom voor oud en jong

Om te beginnen wens ik iedereen een goed en gelukkig, vredig Nieuwjaar. Zoals ieder jaar geeft het mij ook nu weer een goed gevoel dat de feestdagen erop zitten en alles weer gewoon is zoals we gewend zijn. En daar ben ik niet alleen in.

Zo’n heel nieuw jaar in het verschiet geeft mij allerlei gevoelens. Er zijn best veel dingen die ik op een rijtje heb en waar ik min of meer controle over heb door regels en gewoontes. Maar er is nog zoveel waar ik niets  (meer…)

21 Reacties

De hanglamp boven de tafel verspreidt haar vriendelijk licht

Dit is mijn laatste blog van het jaar.

Terwijl ik dit schrijf ben ik mij ervan bewust dat de tijd door mijn handen glipt en besef ik dat mijn levenstijd kostbaar is.

In een terugblik op het afgelopen jaar kom ik ook dit jaar weer een schrijfpauze tegen.
Een pauze werkt voor mij goed omdat door rust alles waar ik mee bezig ben op de juiste plaats valt.
Sinds ik mij bewust ben van wat rust en stilte in mij teweegbrengen zoek ik vaak de rust. (meer…)

16 Reacties

Samen op stap voor moeders verjaardag

Twee weken geleden hebben we afscheid genomen van mijn lieve zus Geertrui Bakker (Truus). Ze zou vandaag 89 jaar zijn geworden. Van de vier meisjes in ons gezin stonden Truus en ik in leeftijd het dichtst bij elkaar, en we trokken veel met elkaar op. Toen we een gezin kregen werd de band nog sterker en ook de kinderen logeerden over en weer.

De laatste jaren ging helaas het geheugen van Truus achteruit. En de laatste keren dat ik mijn zus bezocht was contact leggen heel moeilijk. (meer…)

12 Reacties

Zomaar wat mijmeringen over onze herinneringen

Mijn vorige blog bracht de pennen in beweging. Herinneringen horen bij ons leven. En iedere dag voegen we nieuwe herinneringen toe aan de bestaande.
Maar met die herinneringen is het toch wat anders gesteld dan je op het eerste moment verwacht. Je zou denken dat bij kinderen van een groot gezin die hetzelfde meemaken de herinneringen eensluidend zijn. Maar niets is minder waar. (meer…)

12 Reacties

Over plastic ballen, kinderspelen en de vervlogen tijd

Cadeautjes krijgen was vroeger een ander verhaal dan nu, zeker vlak na de oorlog. Het kon gebeuren dat je alleen maar  een nuttig cadeau kreeg. Iets dat je hard nodig had, bijvoorbeeld – zoals kleding of dergelijken.  Tja en ook niet zo raar met elf kinderen

Eén cadeautje heb ik heel goed onthouden, en nu ik erover nadenk snap ik waardoor dit komt.

Ik was ongeveer negen jaar, we schrijven 1948. Mijn moeder ging op een dag, samen met mijn oudere zus Truus naar Rotterdam, want Truus kreeg nieuwe kleren. (meer…)

26 Reacties