Geveltjes die de tijd trotseerden

Wij ouderen mopperen heel wat aan over alle veranderingen die over ons worden uitgestort, want zo voelt het toch? Er wordt niet aan ons gevraagd of onze oude hoofden, onze hersenen, al die nieuwe dingen, die nieuwe informatie nog wel kunnen oppakken en verwerken. Want nieuwe dingen leren, kennis verwerven, is juist ontzettend goed voor ouder wordende hersenen. Wellicht voorkomt het zelfs dementie, aldus zij die er verstand van hebben. Dus, lieve ouderen: zet u maar gewoon schrap! Ten tijde van corona kreeg ik op mijn verjaardag een lief oppeppertje…

20 Reacties

Die troost was ik ontgroeid

Hoeveel nachtjes nog? Verjaardagen zijn hoogtepunten in een kinderleven, de meeste mensen hebben er dan ook mooie herinneringen aan. En zullen net als ik weet hebben van het blijde, afwachtende gevoel, het tellen van de nachtjes vóór de verjaardag. Ik denk er met een bepaald verlangen en met een gevoel van heimwee aan terug, want dat kinderlijke, verwachtingsvolle, spannende gevoel uit mijn kinderjaren - ach, dat ben ik  verloren, kwijtgeraakt. Het wakker worden met dat speciale gevoel: vandaag ben ik jarig en straks word ik door iedereen gefeliciteerd en wat…

14 Reacties

Waar is die Voorjaarsschoonmaak toch gebleven?

Van de week dacht ik opeens: De Voorjaarsschoonmaak? Daar hoor je niemand meer over. Of zijn er nog mensen die aan "De schoonmaak" doen? Als ik om mij heen kijk en luister krijg ik de indruk dat het hele schoonmaakritueel is opgeheven en dat de mattenkloppers aan de wilgen hangen - en kunnen we het schoonmaakgebeuren scharen onder de cultuurveranderingen van de laatste decennia. Toen ik jong was werd menig meisje geleerd dat "een goede huisvrouw zijn" een vak was, een eerzaam beroep. En dat was in die tijd niet…

14 Reacties

Van krib naar babykamer

Een aardige bijkomstigheid van oud worden is dat je, terugkijkend op je leven, naar je geschiedenis kijkt en verwonderd constateert dat de veranderingen groot en verbazingwekkend zijn. Slapen in een krib Het huis waarin ik als kind woonde was ouderwets en stond op het erf van onze tuinderij. Ik vraag mij af of er nog huizen bestaan waarin je een bedstede vindt, buiten de musea om dan. Zelfs in mijn kinderjaren waren bedsteden al op één hand te tellen. Maar wij hadden ze, en wel drie in getal. Eén in de…

14 Reacties

Wat een oorlog allemaal teweeg brengt

Wie ik ook spreek en waar ik ook ben, overal komt de oorlog in Oekraïne ter sprake. We leven mee met het lot van het Oekraïense volk en we houden allemaal ons hart vast waar dit op uit kan lopen. Ik hoorde van een journaliste dat zij veel ouderen spreekt die de Tweede Wereldoorlog nog hebben meegemaakt. En ze vertellen dat door deze oorlog oude wonden open opengaan, trauma's herleven. En dat is ook bij mij het geval. Toen op 10 mei 1940 de oorlog uitbrak was ik veertien maanden…

10 Reacties

Rondreis van een kistje

In iedere familie huizen verhalen die verteld willen worden. Als we ze doorgeven schrijven we geschiedenis. Het is alweer wat jaren geleden dat een nichtje mij belde voor een afspraak. Ze wilde, samen met haar man, eens langs komen. En natuurlijk waren ze van harte welkom! Als de deurbel op de bewuste dag gaat is het dan ook geen verrassing wie er voor de deur staat. Wat fijn om elkaar weer terug te zien. Een bakkie troost is meer dan welkom na de reis. Na wat gezellig heen en weer…

18 Reacties

Dit is eens maar nooit weer

Lieve lezers, na lange tijd weer een berichtje van mij.Heb even een rustpauze ingelast maar vanaf vandaag hoop ik van tijd tot tijd weer iets op mijn blog te plaatsen.Dat iets kan over van alles en nog wat gaan. Vandaag, op oudejaarsdag, gaat het over oliebollen bakken.Ik schreef het eerste gedeelte van dit blogje vorig jaar, op 21 november 2021. Vandaag volgt de rest en ook de publicatie. In dit tijdsbestek verval ik gewoonlijk, en zeker in coronatijd, in mijmeren en terugkijken naar vroeger.Nu de jaarwisseling nadert herinner ik mij…

17 Reacties

” Buurvrouw, ze hebben je varkentje gestolen! “

Een volk dat voor tirannen zwicht, zal meer dan lijf en goed verliezen, dan dooft het licht. Hendrik, Mattheus van Randwijk 1909 - 1966 Verzetsman Wat later dan de planning was, maar het verhaal stond klaar en post het daarom gewoon nog. In de maand maart van 1945 werd ik 6 jaar Een paar maanden later vierden we de bevrijding maar daar heb ik geen herinneringen aan. Van de oorlog zelf kan ik mij nog wel aardig veel herinneren Volgens overlevering liep mijn oudste zus, die ik mij herinner als…

7 Reacties

Het leven nu!

Als ik nu naar mijn titel "In quarantaine zijn" kijk, vind ik het geen goed woord meer. Ik kan gewoon naar buiten, als ik de regels maar in acht neem. Nee, echt in quarantaine zijn behelst iets anders. Hoe gek het ook klinkt, langzaamaan begin ik te wennen aan de situatie. En al blijft de coronacrisis met alles wat het aan leed meebrengt een grote ramp, de natuur om mij heen doet uitbundig zijn best en vertelt mij dat het leven meerdere kanten heeft. Ik  zag een poosje geleden dat…

9 Reacties

Fladderende nylonkousen

Dat het nu stil is op de terrasjes, en in de restaurants geen kip gezien wordt, bracht mij aan het denken. Mijn ouders zouden nu 122 en 128 jaar zijn geweest. Het kwam in hun hoofd niet op om buiten de deur iets te eten of te drinken. Dat deed men niet. Trouwens, restaurants waren heel zeldzaam, zeker op een dorp. En zij konden hun geld wel beter gebruiken dan verspillen in een etablissement. Wel was er tegenover het veilingterrein een groot café waar tuinders een biertje dronken. Men kon…

6 Reacties